بطوركلي Remote Sensing يا سنجش از دور را ميتوان تكنولوژي كسب اطلاعات و تصويربرداري از زمين با استفاده از تجهيزات هوانوردي مثل هواپيما، بالن يا تجهيزات فضايي مثل ماهواره ناميد. به عبارت ديگر سنجش از دور علم و هنر بدست آوردن اطلاعات در مورد هر موضوع تحت بررسي به وسيله ابزاري است كه در تماس فيزيكي با آن نباشد. مزيت برتر اطلاعات ماهواره اي نسبت به ساير منابع اطلاعاتي، پوشش تكراري آنها از نواحي معين با فاصله زماني مشخص است. در سنجش از دور، انتقال اطلاعات با استفاده از تشعشعات الکترو مغناطيسي انجام مي گيرد.
تجزيه و تحليل كننده با كمك داده هايي كه توسط سنجنده جمع آوري شده اطلاعات مربوط به نوع، ميزان، موقعيت و شرايط منابع مختلف زمين را استخراج مي نمايد، سپس اين اطلاعات( بصورت نقشه ها، جداول چاپي يا فايلهاي كامپيوتري) با لايه هاي ديگر اطلاعات در يك سيستم اطلاعات جغرافيايي ادغام و براي مصرف كاربران آماده ميشود.
كاربردهاي مهم تصاوير ماهوارهاي و اطلاعات حاصل از تکنولوژي دورسنجي:
دورسنجي در بسياري از زمينه هاي علمي و تحقيقاتي كاربردهاي گسترده اي دارد. از جمله كاربردهاي اين فناوري ميتوان به استفاده در زمينشناسي، آبشناسي، معدن، شيلات، كارتوگرافي، جغرافيا، مطالعات زيستشناسي و زيستمحيطي، سيستمهاي اطلاعات جغرافيايي(GIS)، هواشناسي، كشاورزي، جنگلداري، توسعه اراضي و بطور كلي مديريت منابع زمين و غيره اشاره نمود. سنجش از دور در پيش بيني وضع هوا و اندازه گيري ميزان خسارت ناشي از بلاياي طبيعي، كشف آلودگي آبها و لكههاي نفتي در سطح دريا و اكتشافات معدني نيز كاربرد دارد.
